Voortvarende voorpret: voorzaaien

Het is misschien wat voortvarend, want ik moet officieel de sleutel nog krijgen. Maar ik ben al een aantal dagen zoet met het tekenen van indelingen voor mijn nieuwe moestuin. Uiteraard ziet het er in mijn hoofd al uit als een weelderige, goed onderhouden moestuin die me gaat voorzien van overvloedige oogsten. De strijd tegen het onkruid, slakken en vogels wil ik nog even niet zien, nu nog niet. Op Pinterest droom ik weg bij het zien van allerschattigste tuinschuurtjes in lavendelblauw.

De harde werkelijkheid is, dat mijn landje vooralsnog bestaat uit een stuk of 60 aalbessenstruiken, een bouwval van een platte bak en een gereedschapskist waar je niet te lang naar moet kijken, anders stort ie in. Over een paar weken sta ik scheldend -knee deep in mud- met grote haast de aardappels in de grond te stoppen. Want anders hoeft het niet meer.

Maar goed,  dit weekend zit ik nog in de positieve voorbereidende fase. Ik heb mijn zaden uitgezocht, nieuwe soorten besteld en vandaag, ietsje later dan ik anders altijd deed, de eerste groenten en kruiden voorgezaaid. Dan kunnen ze straks, als ik over een paar weken de boel buiten een beetje heb geordend, meteen de grond in.

Wat ging er vandaag de zaaibakken in?

  • artisjokken, gele en groene courgettes en zonnenbloemen
  • 2 soorten basilicum en 6 soorten tomaten
  • 12 verschillende soorten sla

Sommige tomatenzaden waren nogal oud, dus het is tevens een experiment of deze nog op gaan komen of niet. Met tomaten is het altijd wat lastig in het Nederlandse regenachtige klimaat, dus bij gebrek aan kas zal ik een andere oplossing moeten zoeken om ze droog de zomer door te helpen. Of we krijgen gewoon een fantastische, zonnige zomer. Ik teken ervoor!

Ik heb weer een echte moestuin!

Vanmorgen kreeg ik goed nieuws: er is een moestuin vrijgekomen bij de Vrije Tuinder, de biologische moestuinvereniging op nog geen 5 minuten fietsen van mijn huis! Ik heb twee jaar op de wachtlijst gestaan, maar nu ben ik weer de trotse bezitter van 140 m2 tuin.

Ik heb het tuinieren (en vooral het eten uit eigen tuin!) het afgelopen jaar wel gemist, maar kwam het er ook niet zo van. Ik was druk met school en werk, en het stukje tuin dat ik bij mijn huis had, motiveerde ook niet erg: zware klei, bij een sloot, omgeven door gras, onder een grote boom die al het licht en water wegnam.

Er moet nog wel wat gebeuren op mijn nieuwe tuintje: de vorige eigenaar van 87 heeft hem volgezet met aalbessen, aalbessen en nog eens aalbessen. Verder is staat er een verwaarloosde platte bak en groeit er nogal wat gras. Dat wordt grotendeels door de vereniging opruimd, maar een deel ga ik ook zelf doen, of lees: mijn lieftallige wederhelft. Want die klaagde onlangs dat hij wel wat meer lichaamsbeweging kon gebruiken, so honey: EAT YOUR HEART OUT!

Vanaf nu dus hopelijk weer met regelmaat updates van nieuwe successen (en vast ook volop missers) vanaf de Delftse klei!

Tuinbonen met een verhaal

Mijn stukje moestuin hier in Delft is redelijk ongeschonden de ‘winter’ doorgekomen. Zelfs de artisjokken staan nog vrolijk in het blad, dus ik verwacht dit jaar een uitbundige oogst! Verder moet ik nog steeds een beetje schakelen naar het toch wel warmere westen; het moestuinseizoen begint hier toch zo’n week of drie vroeger, zeker met de temperaturen die we de afgelopen weken hebben gehad. Ik ben deze week dus maar begonnen met de eerste zaaisels van dit seizoen.

Tuinbonen

Vandaag heb ik de tuinbonen gezaaid. Voor de zekerheid toch maar onder glas. Niet vanwege de kou, maar de grond is nog behoorlijk nat en ik heb niet zo’n zin in wegrottende zaden. Deze tuinbonen zijn namelijk nogal belangrijk: op dinsdag 18 februari is mijn oma onverwachts overleden. We hebben haar afgelopen maandag begraven en op de uitvaartplechtigheid hield ik een korte toespraak. Waarin de moestuin ook gemeld werd, want als er twee mensen mij de liefde voor het moestuinieren hebben bijgebracht, zijn het wel mijn opa en oma en hun volkstuingeweest. Deze week zaai ik dus als eerbetoon aan mijn oma -en indirect ook aan mijn opa- de eerste groenten van dit jaar: tuinbonen. De verwachte oogst zal ergens in juni zijn en de eerste maaltijd met deze tuinbonen draag ik alvast op aan mijn oma. En die gaat me goed smaken, dat beloof ik.