Noeste arbeid en geen zin om te delen

Sinds begin mei heb ik hard gewerkt om van een slecht onderhouden landje van 14 x 10 meter een paradijs te maken. Ik moet zeggen: dat is al aardig gelukt in 3 maanden tijd. Het is, ondanks de kou en droogte begin dit jaar, een topjaar qua oogst. Ook hebben we tussendoor nog even een schuurtje geplaatst en geschilderd, en zijn we bezig met de aanleg van een bescheiden terrasje.

Ik begon dit jaar wat laat, maar als ik zie wat we nu al van de tuin hebben geoogst en nog gaan oogsten…
We aten al sla, sla en nog eens sla. En there’s more sla to come. Verder rode bieten, venkel (doorgeschoten tijdens de vakantie, meh), snijbiet, uien, aardappelen, kohlrabi, rucola, radijs, verse kruiden en courgettes. En er komt nog veel aan: snij- en sperziebonen, spruiten, palmkool, prei, wortel, tomaten, pompoenen, spinazie, andijvie, veldsla, postelein…

In het najaar gaan we al weer beginnen met de eerste voorbereidingen voor volgend seizoen. Naast het inzaaien van groenbemesters voor grondverbetering, is het eind oktober al weer tijd voor het planten van knoflook. Niet alle soorten doen het even goed in Nederland, maar als je de biologische knoflook van Tuinspul of Biologisch Pootgoed bestelt, dan komt het goed. Hoewel het voor mij nu ook weer even spannend wordt hoe de knoflook het op de Delftse klei gaat doen, want niet alles werkt hetzelfde als op de zavelgrond in Friesland.

Zo gingen de bonen in het begin niet lekker. De borlotti’s kwamen (en komen) nauwelijks op. Ook de sperziebonen heb ik drie keer opnieuw moeten zaaien, zowel in potjes als in de volle grond wilde het niet. De brocolli doet ook niet wat ie moet doen: hij rot weg of schiet door. Ook met de pompoenen heb ik weinig succes. Wat ik voorzaaide kwam niet op of wilde niet groeien, wat ik in de volle grond uitplantte knakte of ging om een andere reden dood. De kleine pompoentjes ‘Rolet’ doen het wel goed, dus gelukkig kan ik straks wel weer lekker gevulde pompoenen eten. Een wintervoorraad aanleggen is er helaas niet bij.

Moestuin Delft, augustus 2015

Maar ik ben een beetje moe. Moe van alles te delen. Bovendien lijkt het me zo overbodig: alles wat ik schrijf over mijn moestuin, is al eens geschreven en zal nog vaak worden geschreven. En als ik op mijn tuin ben, dan merk ik dat ik geniet van de vogels. En van de leegte in mijn hoofd die de tuin met zich meebrengt. Eens even een uurtje niet achter de computer…. dus het kan dat hier misschien niet zo veel nieuws meer geplaatst gaat worden. Is dat erg? Ik denk het niet. Want jullie staan ook allemaal met je kont omhoog in de moestuin, te genieten van alles wat er om je heen groeit. En dan kijk je niet op je computer of iemand weer een blogje heeft geschreven, toch?

Moestuin the Delft edition: 3 weken later

We zijn nu 3 weken aan het werk op de nieuwe moestuin. Samen met mijn onvermoeibare hulp in de weekenden, doordeweeks alleen, dan vooral om water te geven. Want het is droooooog! Maar whoei, het gaat als een speer! Inmiddels is zo’n 60% van de tuin gespit en is een groot deel van de bedden al ingezaaid en beplant.

De eerste oogst zit er ook al aan te komen: De rucola en mix van Aziatische bladgroenten zijn met 1-2 weken wel te oogsten, dus ik heb ook de volgende reeks gezaaid.

Verder is het vooral ook bemoedigend dat de slakken niet meteen in de eerste nacht na het planten mijn sla en zonnebloemen met de grond gelijk hebben gemaakt, zoals ik dat van vorige tuinen gewend ben.

De mensen op de tuinen om ons heen zijn lief en behulpzaam. We mogen gereedschap lenen en krijgen plantjes: de tuin is al gevuld met gekregen courgetteplanten, Oost-Indische kers, dahlia’s, slaapmutsjes en melde. De grootste plus van weer een landje hebben: het is voor mij de beste manier om mijn hoofd leeg te maken, wat heb ik dat gemist!

De sleutel: aan de slag!

Op zaterdag 2 mei kreeg ik de heksleutel van het complex waar mijn nieuwe tuin ligt. Iets later dan gepland: de erfgenamen van de vorige eigenaar hadden toch besloten alles van de tuin weg te halen. Dus geen bessenstruiken, geen rabarber. Ik start dus met een ‘maagdelijk’ schoon stuk. Hoewel schoon: er staat toch heel wat kweekgras, haagwinde, paardebloemen en ander onkruid waar ik niet per se op zit te wachten. De vorige eigenaar heeft in de afgelopen 22 jaar ook nauwelijks aan grondverbetering gedaan. Er zit dus niets anders op dan de bovenste laag los te maken en er compost door heen te werken.

Ik heb een voorlopige indeling gemaakt, waarbij ik toch gelijk wisselteelt ga toepassen. Het lijkt er dus op of we random stukken aan het omwerken zijn, maar ik probeer gelijk van alle soorten teelten (aardappels, vlinderbloemigen, kruisbloemigen, vruchtgewassen, ui/wortelgewas en bladgroenten) een bedje te beplanten. En hopelijk ook wat bloemen….

Nou ja, elke dag een half uurtje werken levert al een aardig resultaat op. Het heeft van de week ook flink geregend, dus de grond is niet meer zo heel hard.

Inmiddels zitten de aardappels in de grond, evenals de uien. Ook heb ik een rijtje wortelen gezaaid, pompoenen, wat koriander, romaine sla, rucola, radijzen en een mix van Aziatische bladgroenten.
Toen ik hoorde dat ik deze tuin kreeg, ben ik gelijk als een gek gaan voorzaaien. Vandaag heb ik de plantjes, die ik afgelopen dinsdag heb opgepot, buiten gezet. Ze kunnen dan wennen aan de buitentemperatuur.

Het wordt ‘s nachts geloof ik ook niet meer zo koud, dus ik waag het er maar op om ze ook ‘s nachts buiten te laten. De sla ziet er wel een beetje sneu uit, die mag eerst nog wel wat aansterken voordat ik ze voorschotel aan de slakken, die, ook op deze tuin, ongetwijfeld in groten getale en met opengesperde bekjes op mijn tere plantenbaby’s liggen te wachten.